header

Jak działa Duch Święty


jarek280
2010-06-08

Jan Paweł II w encyklice Dominum et Vivificantem - o Duchu Świętym w życiu Kościoła i świata przypomina: Kościół (...) pouczony słowem Chrystusa, czerpiąc z doświadczenia Pięćdziesiątnicy i własnych "dziejów apostolskich", od początku głosi wiarę w Ducha Świętego jako Ożywiciela, poprzez którego niezgłębiony Trójjedyny Bóg udziela się ludziom, zaszczepiając w nich zadatek życia wiecznego. W dziejach Kościoła chrześcijanie nie zawsze chętnie i owocnie współpracowali z Duchem Świętym. Były momenty stagnacji, oporu, niewiedzy. Obecnie można mówić o pewnym ożywieniu. Rośnie chrześcijańska świadomość o Bogu-Duchu. Rośnie zaangażowanie się we współpracę z Nim. Dowodem na to mogą być żywe i autentyczne wspólnoty w Kościele, w tym wspólnoty charyzmatyczne Odnowy w Duchu Świętym, a także szereg poważnych i obszernych prac Congara, Laurentina, Mühlena, które powstały w ubiegłym stuleciu i poruszają temat rzeczywistości Ducha Świętego.

TRZECIA OSOBA BOSKA

Bóg jest Bogiem nieskończonej miłości. Bóg Ojciec jako Miłość rodzi Syna, od którego pochodzi Duch, stwarza człowieka i cały wszechświat. Syn, będąc jedno z Ojcem, jest również Miłością - dokonał odkupienia człowieka. Duch jest Miłością, bo od Niego pochodzi wszelki dar doskonały, On towarzyszy nam w drodze do królestwa Bożego. Ojciec, Syn i Duch Święty pragną szczęścia człowieka i "pracują" dla jego pełni.

Powiedzieć, że jest On ogólną zasadą przenikającą wszechświat, rzeczywistością niematerialną, tłem dla wszystkiego, co się dzieje, energią i mocą, to jednocześnie dowieść, że się Go nie spotkało. Dla chrześcijanina bowiem Duch Święty przede wszystkim jest Osobą. Jego charakter osobowy najpełniej ujawnia Jezus mówiąc, że Duch "przyjdzie", "powie", "pouczy", "będzie świadczył": W owej bowiem godzinie (...) nie wy będziecie mówić, lecz Duch Święty (por. Mt 10,19-20; Mk 13,11). Czasowniki te ewidentnie wskazują na relacje osobowe. Duch Święty jest w Trójcy osobową więzią między Ojcem i Synem, jest wyrazem ich wzajemnej miłości i jedności. Dalej zaś można o Duchu dopowiadać że jest to rzeczywistość nadprzyrodzona, święta, odwiecznie aktywna; Ruach, Paraklet, "Palec Boży", "Ręka Boga"; Ożywiciel, Doradca; Ten, który prowadzi i opiekuje się; wiatr, ogień, światło, woda żywa...

Duch Święty ma do spełnienia różne funkcje i spełnia je na różne sposoby. Stąd bywa różnie nazywany i opisywany. A przymioty Jego można wymieniać w nieskończoność. Anzelm z Havelbergu, pisząc o dynamicznym charakterze Kościoła, wskazuje na bogatą rzeczywistość Ducha Świętego: Istnieje jedno ciało Kościoła, które Duch Święty ożywia, którym kieruje i rządzi - ciało, z którym zjednoczony jest Duch Święty, wieloraki, przenikający, ruchliwy, bystry, czysty, silny, łagodny, miłujący dobro, głęboko wnikający, czyniący dobro bez żadnej skazy, przyjaciel ludzi, czuwający, stały, pewny, widzący wszystko, mogący wszystko, zawierający wszystkie duchy, poznawalny, nieskalany!
Jeżeli chcemy naprawdę pojąć Ducha Świętego, powinniśmy otworzyć się na Niego, powinniśmy pozwolić, by w nas działał i by nas przemieniał, aby w swej pełni nam się objawił. Nie jest to trudne. Duch Święty szybko i chętnie daje się znaleźć tym, którzy Go szukają. Jest prosty, łagodny i dostępny dla wszystkich.

Jak działa Duch Święty albo lepiej: jak nie działa? Nie działa spektakularnie, z przytłaczającą siłą oczywistości (może z drobnymi wyjątkami, do których trzeba by zaliczyć Zesłanie w dzień Pięćdziesiątnicy), bezwzględnie i destruktywnie. Natomiast działa delikatnie i dyskretnie, od wewnątrz, poprzez twórcze impulsy, natchnienia i poruszenia, zapraszając, subtelnie popychając. Jednak Duch Święty działa skutecznie - o ile kategoria ta w ogóle tutaj przystaje - dokonując naprawdę wielkich i pięknych rzeczy. Oczywiście Duch może napotykać poważne przeszkody. Jego działanie może być utrudniane. Może być na przykład "ograniczone" przez ludzką wolność (Duch Święty szanuje wolność człowieka) albo słabą wiarę (brak jej niweczy wysiłki Ducha). Powiedzieliśmy, że Duch działa dyskretnie, dlatego bardzo potrzebne są określone postawy: wyciszenie, otwartość i nastrojenie się na Ducha Świętego.

Duch Święty (albo Duch Świętości) uświęca człowieka, przebóstwia go, prowadzi do Boga, bowiem łaska Ducha Świętego stanowi stosowną pomoc, ażeby to, co nie jest święte w swej istocie, poprzez uczestnictwo w Nim święte się stało (Orygenes). Zbliża, a nawet jednoczy człowieka z Bogiem, tak że każdy człowiek może powiedzieć: Żyję ja, już nie ja, ale Chrystus we mnie. Kościół zaś przemienia w królestwo Boże. Oto właściwy cel Ducha Świętego.
To wszystko implikuje odpowiedź na kolejne pytanie: gdzie Duch Święty działa? Działa w Kościele - konstytuuje jego historię i oblicze. Przede wszystkim jednak Duch działa w sercu człowieka. Czy w sercu każdego człowieka? Na pytania te padały różne odpowiedzi.

Biblia mówi o Jego wszechobecności. Z Księgi Rodzaju dowiadujemy się, że zanim powstała ziemia i zanim powstał człowiek, który mógł na niej stanąć, Duch Boży unosił się nad wodami. Duch od początku i zawsze istnieje w Bogu. Razem z Nim też ma udział w dziele stworzenia: tchnienie życiowe pochodzi od Ducha, jest Duchem: Spiritus Creator. Ducha nic nie może ograniczyć. Należy do Niego cały świat. Działa On w całej przestrzeni i w czasie. W jedności z Bogiem Ojcem mówi do nas poprzez piękno tego świata i przez wszystkie wydarzenia ludzkiej historii.

DUCH ŚWIĘTY W ŻYCIU KOŚCIOŁA

W Starym Testamencie Duch Boży ożywia, wybiera, poucza i prowadzi. Powołuje proroków, którzy obwieszczają ludowi, co ma czynić i czego ma się spodziewać. Królowie i sędziowie działają mocą i siłą Ducha Bożego. Generalnie jednak w Starym Testamencie Duch nie posiada charakteru osobowego, jest raczej mocą Boga i Jego szczególną łaską. Wspomina o tym Jan Paweł II w encyklice Dominum et Vivificantem: Duch Pański nie jest sam odrębną Osobą, ponieważ działa z woli Boga, mocą Jego decyzji lub wyboru. (...) starotestamentowy kontekst nie pozwala mówić o rozróżnieniu podmiotów czy też Osób Boskich tajemnicy trynitarnej, które zostaną objawione w Nowym Przymierzu. Zarówno u Izajasza, jak i w całym Starym Testamencie osobowość Ducha Świętego jest całkowicie ukryta: utajona w objawieniu jedynego Boga i ukryta również w zapowiedzi przyszłego Mesjasza.

Czas Kościoła rozpoczął się wraz z Zesłaniem Ducha Świętego. W Jego Osobie uczniowie Jezusa otrzymali ogromne wsparcie: mocą Ducha, z odwagą w sercu opuszczają pomieszczenie, w którym dotychczas przebywali, mówią obcymi językami. Poczuli się zdolni do wypełnienia powierzonego im posłannictwa. Święty Piotr zaczyna głosić Dobrą Nowinę, chrzci nawróconych, czyni cuda. Pierwsi uczniowie z zapałem zabierają się do budowania Kościoła.

Duch Święty działał w różnych okresach historii Kościoła z różną intensywnością. Nie ma jednak wątpliwości, że to On jest zasadą życia Kościoła, że jest w samym Jego centrum. Duch Święty jest sercem wszelkiej aktywności, nauczania i modlitwy Kościoła. Czasami wydaje się, że to, co skłonni jesteśmy przypisać Duchowi, wcale nie musi od Niego pochodzić. I analogicznie, Jego dziełem może okazać się to, co pierwotnie nie było Jemu przypisane. W swoich ocenach musimy być bardzo ostrożni. To co najważniejsze w aktywności Ducha Świętego jest zakryte i trudno uchwytne. Działa On bowiem od wewnątrz, subtelnie, chciałoby się powiedzieć w sposób tajemniczy. A jednak są dzieła, których autorem jest niewątpliwie Duch Święty. Dowodem na Jego działanie w Kościele są jego zaangażowani wierni, autentyczni członkowie, pełniący różne funkcje w Kościele: przełożeni posłuszni Duchowi Świętemu, teologowie otwarci na Jego światło, święci, ludzie modlitwy i mistycy, zakonodawcy i reformatorzy. Także rzesze męczenników otwartych na dar męstwa, składających swe życie w ofierze na wzór św. Szczepana.

Duch Święty obecny jest w Kościele: Albowiem tam, gdzie jest Kościół, tam jest także Duch Boży; a tam gdzie jest Duch Boży, tam jest Kościół i wszelka łaska, a Duch jest Prawdą (Ireneusz z Lyonu). Duch-Prawda najpełniej obecny jest w Piśmie Świętym. Cała Biblia została spisana przez ludzi pozostających pod natchnieniem Ducha Świętego. Oczywiście człowiek w pełni bierze udział w powstawaniu Pisma, stąd w każdej Księdze widoczna jest osobowość pisarza, jego wyobraźnia, wiedza o świecie, wrażliwość, język i styl. Jednak pierwszym i głównym autorem Pisma jest Duch Święty. Cała Biblia jest przez Niego natchniona. Dlatego też to, co dotyczy wiary i Objawienia, jest bezbłędne. Duch towarzyszył powstawaniu Biblii i obecny jest w czasie jej lektury. Prawdziwe zrozumienie woli Ojca i dzieła Jezusa możliwe jest tylko w Duchu Świętym, który chętnie i szczodrze oświeca serca i umysły medytujących Pismo. Trzeba jednak pamiętać, że bezbłędna i owocna lektura ma miejsce przede wszystkim w Kościele.

O działalności Ducha w Kościele świadczą liczne akcje chrześcijańskie, zgromadzenia duszpasterzy i teologów, a także takie prądy duchowe jak charyzmatyczna Odnowa w Duchu Świętym. Powstają one zwykle jako reakcja na ospałość i oziębłość Kościoła. Ruchy te były zwykle inicjowane przez osoby otwarte na działanie Ducha Świętego. Ludzie są istotami otwartymi, komunikatywnymi, wzajemnie ubogacającymi się. Stanowią wspólnoty, określone środowiska, wyróżniające się jakimiś szczególnymi rysami. Są to różni ludzie, z różnymi darami i z różnymi potrzebami. Jednak łączy ich jeden chrzest, jedna wiara, jedno Pismo Święte, jeden Duch, który łagodzi napięcia, zwalcza skrajności... Jest On zasadą jedności i duszą Kościoła. Podtrzymuje go, ożywia, umacnia, buduje. Duch jest zawsze kreatywny. Jego najznamienitszym rysem jest wolność; jak wiatr wieje tam, gdzie chce, nie wiadomo skąd przychodzi i dokąd podąża, nieoczekiwanie doprowadzając do zaskakujących i poważnych przemian. Pod Jego natchnieniem rodzą się nowe formy życia w Kościele. Jest przyczyną licznych nawróceń i sprzyja radykalizmowi ewangelicznemu. Tam gdzie jest Duch Święty, tam nie ma miejsca na rutynę, stagnację i uśpienie, letniość i przeciętność. On jest źródłem dynamizmu i autentyzmu.

Andrzej Dąbrowski SJ



Wstecz





Przejdź do FORUM
Najnowsze tematy

Nick: ~jarek280
Tytuł: Intencje modlitewne
Treść: Codziennie o godz 18 modlimy się w intencjach pa ...
27.02.2011   Komentarzy(0)
Więcej...


Nick: ~Siostra Ansgaria
Tytuł: Beatyfikacja Sługi Bożego Jana Pawła II
Treść: W Strzelcach Opolskich organizowana jest pielgrzym ...
25.02.2011   Komentarzy(0)
Więcej...


Nick: ~JAN
Tytuł: CZY TO JEST NIE GODNE LUB GRZESZNE ?
Treść: SZCZĘŚĆ BOŻE DRĘCZĄ MNIE DWIE SPRAWY. 1) - ...
15.12.2010   Komentarzy(1)
Więcej...


Twój e-mail :